Emotie eten is geen gebrek aan wilskracht

Niet door harder je best te doen. Wat werkt is twee dingen tegelijk aanpakken. De drang zelf wordt kleiner met behandeling, en het patroon eronder wordt zichtbaar zodra je opschrijft wanneer je eet en wat eraan voorafgaat. Je coach helpt je daar iets anders voor in de plaats te zetten.

Food noise is de constante achtergrondruis van denken aan eten. Wat er in huis is, wat je straks neemt, of je nog iets pakt. Het is geen honger, maar het put je wel uit. GLP-1 medicatie dempt die ruis bij veel mensen, en dat noemen cliënten vaak de grootste verandering, nog voor de kilo's.

Verzadigingshormonen werken bij overgewicht minder goed, en na elke afvalpoging komt het hongergevoel harder terug. Slecht slapen, stress en streng lijnen maken het erger. Dat je altijd honger hebt zegt dus iets over je lichaam, niet over je karakter.

Deels. De medicatie maakt de drang kleiner, waardoor een stressvolle dag minder snel bij de koelkast eindigt. De stress zelf blijft. Daarom hoort begeleiding erbij, zodat je een andere uitweg vindt voor de momenten die je normaal wegat.

Nee. Terugkerende eetbuien waar je geen grip op hebt, in het geheim eten of compenseren door te braken of extreem te lijnen wijzen op een eetstoornis. Dat is een psychiatrische diagnose die om andere zorg vraagt dan wij bieden. Bespreek het met je huisarts, die kan je doorverwijzen naar een behandelaar die hierin gespecialiseerd is.

Je komt in aanmerking met een BMI vanaf 30, of vanaf 27 in combinatie met gezondheidsklachten door je gewicht. Je bent tussen de 18 en 75 jaar. De arts beoordeelt je aanvraag altijd persoonlijk.